پلاسکو
یک ساختمان بزرگ توی پایتخت فرو ریخته .
تعداد خیلی زیادی از مردممون زیر آوار موندن.
میلیاردها سرمایه دود شده .
افراد سخت کوش آتش نشان هم در حین خدمت به شهادت رسیدند.
سخته واقعا سخته .
آدم با فکر کردن به این موضوع تا عمق جانش میسوزه.
ولی یه چیزی رو فرواموش نکنیم
من نمیگم کارمون اشتباهه یا از این موضوع ناراحت نباشیم .اما میگم زیاده روی نکنیم.
چرا شهادت آتش نشان ها اونقدر بزرگ شد ولی شهادت اینهمه افراد نیروی نظامی و انتظامی وعملیاتی رو به چشم نمیاریم.
اگه قراره هر خدمتی رو قدردان باشیم چرا از اونا تشکر نمیکنیم ؟!
روزی نیست که از خانواده بزرگ نیروی انتظامی شهید نداشته باشیم.
توی درگیری با اشرار ، معاملات مواد ، مزر و خیلی اوقات دیگه .
چرا نمیشینیم بشماریم مثلا در این ماه چند نفر از افراد این نیرو ها در حین خدمت و انجام ماموریت به شهادت رسیدن.
چرا هیچ جا از اونا یادی نمیشه .
اونام مشغول خدمت بودن اونام برای آرامش و آسایش و امنیت ما کار میکنن. اونام خانواده شون چشم به راهشون بودن . اونام بچه ی کوچیک داشتن که بابایی بودن اونام دوست و همکار زیادی داشتن که از فراغشون بسوزن.
یه خورده نامردیه فراموششون کنیم چون برامون عادی و طبیعی به نظر بیاد.